Poezi nga Borges

13 September, 2010

JORGE LUIS BORGES
 
BRUNANBURH, 937 T.Z
 
S’ke askënd në krah.
Mbrëmë vrava një burrë në betejë.
Qe trim e shtatëlartë, prej lozës së qëruar të Anlafit,
Shpata i përshkoi gjoksin, pak më të majtë.
U përpëlit përtokë dhe u bë
shujtë për korbat.
Më kot do ta presësh, o grua që s’të njoh.
Nuk do ta kthejnë anijet që shkasin
mbi ujët e verdhë.
Në orën e agut,
dora jote do ta kërkojë ndër ëndrra.
Është i ftohtë shtrati yt.
Mbrëmë vrava një burrë në Brunanburh.
 
LIBRAT E MI
 
Librat e mi (që s’dinë  që ekzistoj)
janë pjesë e imja si kjo fytyrë,
me tëmtha të thinjur e sy të hirtë,
që më kor e kërkoj ndër pasqyra,
duke ndjekur konturet e saj me dorën konkave.
Jo pa një hidherim të kuptueshëm,
mendoj se fjalët thelbësore
që më përfaqësojnë gjenden në ato faqe
që s’më njohin, dhe jo në ato që kam shkruar.
Më mirë kështu. Zërat e të vdekurve
Do të më flasin prore.
 
Përkthimi: Azem Qazimi
 
 
 
 
Advertisements