Mos e vrit fluturën!

20 January, 2011

Ti nuk je më,
nuk thurr më triko pranë sobës…
shtizat janë ngulur fort ndër lëmsha,
si thikat e humbellave brenda meje,
që më vënë përfund,
mbrëmjeve,
kur një flutur e bardhë, i përvidhet murit, në qoshk,
e i kujton tim eti se ka haruar të ushqejë macet,
teksa ai dënes me sytë nga nata: -e morri shiu!… 
 
ajo pështjellon e shqetësuar ajrin mbi krye,
si të dojë të më kujtojë “të mos fle pa darkë”…
me flatrat e bardha… të dashura…
si tantellat e tua,
që më ndërmendin t’ëmbëltat ngjyra të zërit tënd:
-zgjohu!
-mos fli pa darkë!
 e që mpijnë gjymtyrët krejtaz,
 
teksa im at’ ndal këmbët e thotë:
-mos e vrit fluturën!
 
© Arlinda G.