Kohë për të vrarë

18 July, 2009

painted-woman-window-frame.jpg
 
Po bëhet vonë,
më duhet të të vras tani,
qyteti meit, përgjon pas dritareve,
fjalët e fundit…
 
ka kohë që projektoj vdekjen tënde,
shënoj me mend një nyjë në tëmthin tënd, të djathtë,
atje ku duhet të mbështes armën,
që të të vras…
 
 e pastaj të iki…
se nuk kam kohë të të mbyll sytë,
se nuk kam kohë as të të qaj…
 
e ti, ti nuk ke si ta dish ç’përtyp në mendje,
unë, xhelati yt ,
ti vetëm ngre supet pafajësisht,
e po aq pafajësisht,
më sy-qesh…
 
po unë kështu nuk të vras dot…
i haroj në çast planet e ekzekutimit,
dhe shprish me buzë nyjëzën mbi tëmth,
gjaku çlirohet nga ngërçi,
e ç’mpiket prej ngrohtësisë…
 

e megjithatë, sonte më duhet të të vras,
patjetër…
ç’pres akoma ?
katedralet e kumbuan gongun final,
erdh’ koha ta shkrep këmbëzën,
ndaj, të ndaloj të më qeshësh…
 
erdh’ koha të të vras,
pa zhurmë… pa bujë…
me slienciator të harresës…

© Arlinda G.

Advertisements